بیمهنامه
بیمهنامه سند کتبی قرارداد بیمه است که میان بیمهگر و بیمهگذار منعقد میشود و شرایط، تعهدات و حدود پوشش را مشخص میکند. بیمهنامه مدرک اصلی اثبات وجود قرارداد بیمه است.
ارکان بیمهنامه
- مشخصات طرفین: نام بیمهگر، بیمهگذار و در صورت لزوم بیمهشده و ذینفع.
- موضوع بیمه: مالی، شخص یا مسئولیتی که بیمه شده است.
- حق بیمه: مبلغی که بیمهگذار میپردازد.
- سرمایه یا تعهد بیمهگر: سقف پوششی که جبران میشود.
- مدت اعتبار: تاریخ شروع و پایان پوشش.
- استثناها و فرانشیز: مواردی که پوشش داده نمیشوند یا بر عهدهٔ بیمهگذار است.
انواع از نظر پوشش
- بیمهنامهٔ معین: خطرهای مشخص و نامبرده را پوشش میدهد.
- بیمهنامهٔ تمامخطر: همهٔ خطرها بهجز استثناهای صریح را شامل میشود.
- بیمهنامهٔ شناور (عمومی): برای مبادلات مکرر مانند بیمه باربری بهکار میرود.
شرایط عمومی و خصوصی
هر بیمهنامه از «شرایط عمومی» (مصوب نهاد ناظر و یکسان برای همه) و «شرایط خصوصی» (مختص همان قرارداد) تشکیل میشود. در تعارض، شرایط خصوصی مقدم است.