پرش به محتوا

بیمه عمر

دانشنامهٔ آزاد بیمه به زبان فارسی

بیمه عمر نوعی بیمه اشخاص است که در آن بیمه‌گر در ازای دریافت حق بیمه، متعهد می‌شود در صورت فوت یا حیات بیمه‌شده در پایان مدت قرارداد، مبلغ معینی را به ذی‌نفع یا بیمه‌گذار بپردازد. این بیمه افزون بر پوشش خطر فوت، اغلب جنبه‌ی پس‌انداز و سرمایه‌گذاری نیز دارد.

انواع بیمه عمر

  • بیمه عمر زمانی (خطر فوت): تنها خطر فوت را در یک بازه‌ی زمانی پوشش می‌دهد و جنبه‌ی پس‌انداز ندارد؛ حق بیمه‌ی پایینی دارد.
  • بیمه عمر و سرمایه‌گذاری (عمر و تشکیل سرمایه): رایج‌ترین نوع در ایران؛ بخشی از حق بیمه صرف پوشش خطر و بخشی سرمایه‌گذاری می‌شود و در پایان مدت، سرمایه به همراه سود به بیمه‌گذار پرداخت می‌گردد.
  • بیمه عمر مانده‌بدهکار: برای پوشش بازپرداخت وام؛ در صورت فوت وام‌گیرنده، باقی‌مانده‌ی بدهی توسط بیمه تسویه می‌شود.

مزایا

  • تأمین مالی خانواده در صورت فوت نان‌آور؛
  • پس‌انداز بلندمدت با سود تضمینی و سود مشارکت در منافع;
  • امکان دریافت وام از محل ارزش بازخرید بیمه‌نامه؛
  • پوشش‌های تکمیلی مانند بیماری‌های خاص، ازکارافتادگی و معافیت از پرداخت حق بیمه.
  • معافیت مالیاتی سرمایه‌ی پرداختی به ذی‌نفعان.

سود تضمینی و مشارکت در منافع

بر اساس مقررات بیمه مرکزی، شرکت‌ها موظف‌اند حداقل سود تضمینی مشخصی را پرداخت کنند و افزون بر آن، درصدی از منافع حاصل از سرمایه‌گذاری ذخایر را میان بیمه‌گذاران تقسیم نمایند.

جستارهای وابسته