بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران نهاد ناظر و تنظیمگر صنعت بیمهی کشور است که بر اساس «قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمهگری» مصوب ۱۳۵۰ تأسیس شد.
اهداف و وظایف
هدف از تأسیس این نهاد، تنظیم و توسعهی صنعت بیمه و حمایت از بیمهگذاران و بیمهشدگان است. مهمترین وظایف آن عبارتاند از:
- تهیهی آییننامهها و مقررات برای حسن اجرای امور بیمه؛
- صدور، تمدید و لغو پروانهی فعالیت شرکتهای بیمه و نمایندگان و کارگزاران؛
- نظارت بر توانگری مالی و سلامت مالی شرکتهای بیمه؛
- تعیین نرخ و شرایط انواع بیمههای اجباری؛
- ادارهی بیمه اتکایی اجباری و تنظیم روابط اتکایی؛
- حمایت از حقوق بیمهگذاران و رسیدگی به شکایتها.
ساختار
ارکان بیمه مرکزی شامل مجمع عمومی، شورایعالی بیمه، هیئتعامل و بازرسان است. شورایعالی بیمه مرجع اصلی سیاستگذاری و تصویب آییننامههای صنعت بیمه بهشمار میرود.
صندوق تأمین خسارتهای بدنی
یکی از نهادهای مرتبط، صندوق تأمین خسارتهای بدنی است که خسارتهای جانی ناشی از حوادث رانندگی را در مواردی که مقصر شناختهنشده، فاقد بیمهنامه، یا بیمهگر ورشکسته است، جبران میکند. این صندوق نقش مکمل بیمه شخص ثالث را ایفا میکند.