آییننامه شماره ۱۰.۲ – مکمل آییننامه ۱۰ – ذخایر فنی موسسات بیمه
آییننامه شماره ۱۰٫۲ – مکمل آییننامه ۱۰ – ذخایر فنی موسسات بیمه
آییننامه شماره ۱۰٫۲ مکملی بر آییننامه شماره ۱۰ در زمینه ذخایر فنی موسسات بیمه است که در تاریخ ۲۲ فروردین ۱۳۶۷ به پیشنهاد بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و بر اساس موافقت شماره ۳۶۹۴۷ مورخ همان تاریخ، در جلسه ۲ خرداد ۱۳۶۷ شورای عالی بیمه تصویب شد.
موضوع و محتوا
مهمترین مفاد این آییننامه، اضافه کردن تبصرهای به ماده ۱۱ مکرر آییننامه شماره ۱/۱۰ (آییننامه ذخایر فنی مؤسسات بیمه) است. محتوای این تصریب به شرح زیر است:
تبصره ماده ۱۱ مکرر
در مواردی که ذخیره فنی تکمیلی موضوع ماده ۱۱ مکرر آییننامه ذخایر فنی مؤسسات بیمه، در خصوص بیمههای خطرات جنگ که نسبت به آنها اتکایی به خارج از کشور واگذار نمیشود، کمتر از میزان مقرر در ماده ۱۱ آییننامه شماره ۱/۱۰ باشد، میزان ذخیره تکمیلی بر اساس نرخ مقرر در همان ماده ۱۱ محاسبه خواهد شد.
به بیان دیگر، در صورتی که ذخیره فنی تکمیلی محاسبهشده برای بیمههای خطرات جنگ بدون اتکایی خارجی از حداقل نرخ تعیینشده در ماده ۱۱ آییننامه اصلی کمتر باشد، سقف نرخ مقرر جایگزین خواهد شد تا از کفایت ذخایر اطمینان حاصل گردد.
تاریخ اجرا
تاریخ اجرای این آییننامه، همان تاریخ اجرای ماده ۱۱ مکرر آییننامه ذخایر فنی مؤسسات بیمه مصوب شورای عالی بیمه تعیین شده است.
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
این محتوا با بازنویسی خودکار آماده شده است (تاریخ ورود: 2026-06-30).
