ذخایر فنی
ذخایر فنی (Technical Reserves) مبالغی است که شرکت بیمه از محل حق بیمههای دریافتی کنار میگذارد تا توان ایفای تعهدات آینده در برابر بیمهگذاران و خسارتدیدگان را داشته باشد. این ذخایر بدهی شرکت بهشمار میآیند و سنگبنای سلامت مالی بیمهگر هستند.
انواع اصلی
- ذخیرهٔ حق بیمهٔ عایدنشده: بخشی از حق بیمه که مربوط به مدت سپرینشدهٔ بیمهنامه است.
- ذخیرهٔ خسارت معوق: برای خسارتهای اعلامشده اما پرداختنشده.
- ذخیرهٔ خسارتهای واقعشدهٔ اعلامنشده (IBNR): برای خسارتهایی که رخ داده ولی هنوز گزارش نشدهاند.
- ذخیرهٔ ریاضی: ویژهٔ بیمه عمر و قراردادهای بلندمدت.
- ذخیرهٔ تکمیلی و خطرات بالقوه: برای نوسانات و خطرهای فاجعهآمیز.
اهمیت
کفایت ذخایر فنی تضمین میکند که شرکت در زمان وقوع خسارتهای سنگین توان پرداخت داشته باشد. محاسبهٔ دقیق آن بر عهدهٔ اکچوئر است و در سنجش توانگری مالی نقش محوری دارد.
نظارت
بیمه مرکزی از راه آییننامههای مصوب، نحوهٔ محاسبه و نگهداری ذخایر فنی را تعیین و بر آن نظارت میکند.