دیه
دیه مال معیّنی است که در شرع و قانون برای جبران صدمهٔ بدنی یا جانی (قتل، جرح یا نقص عضو) تعیین میشود و پرداخت آن بر عهدهٔ مقصر یا بیمهگر اوست. دیه در بیمه شخص ثالث نقش محوری دارد.
دیه در صنعت بیمه
در بیمه شخص ثالث اجباری، شرکت بیمه تعهد میکند خسارتهای بدنی واردشده به اشخاص ثالث، از جمله دیه را تا سقف تعهدات بیمهنامه بپردازد. حداقل تعهد بدنی بیمهنامهٔ شخص ثالث برابر با دیهٔ یک مرد مسلمان در ماه حرام است.
نرخ دیه
میزان دیهٔ کامل هر سال از سوی قوهٔ قضائیه اعلام میشود و معمولاً پیش از آغاز سال نو تعیین میگردد. «ماههای حرام» (رجب، ذیالقعده، ذیالحجه و محرم) موجب تغلیظ دیه (افزایش یکسوم) میشوند.
انواع صدمات
- دیهٔ کامل: برای فوت یا ازدسترفتن کامل یک عضو دارای دیهٔ معین.
- ارش: برای صدماتی که دیهٔ مشخص ندارند و به تشخیص کارشناس تعیین میشود.
- دیهٔ نسبی: درصدی از دیهٔ کامل برای صدمات جزئی.
صندوق تأمین خسارتهای بدنی
در مواردی که مقصر شناخته نشود، بیمهنامه نداشته باشد یا تعهد بیمهگر کافی نباشد، صندوق تأمین خسارتهای بدنی دیه را میپردازد.